زندگي رنگ پريشاني گرفت

هركه امد عشق را بازي گرفت

 رنگ ارزشها همه بي رنگ شد

 معصيت با عافيت همسنگ شد

اي دريغا رادمردي ها چه شد

 قصه مردان عشق افسانه شد

 رسم ليلي مرد و مجنون زار شد

 عاشقي خر مهره بازار شد

مي شود بار دگر همدل شويم

 در وفا چون پاك بازان گل شويم

پس از آخرين ديدار با دوستانت يادت باشد که ، به دوستاني فکر کن که ديگر فرصتي براي در آغوش کشيدن يکديگر ندارند

خيلي سخته که بغض داشته باشي اما نخواهي کسي بفهمه ..... خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواهد فراموشش کني ..... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضورخودش جشن بگيري ..... خيلي سخته که عيد رو همه بهت تبريک بگن جزاوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ..... خيلي سخته که غرورت بخاطر يه نفربشکنه بعد بفهمي دوست نداره..... خيلي سخته که همه چيزروبخاطريه نفر از دست بدي اما اون بگه ديگه نمي خوامت .....

هر بار که مرا میدید ساعتها گریه می کرد ! آخرین بار که به سراغم آمد دیوانه وار می خندید !وقتی خالت استفهام را در نگاه من دید ، با طعنه گفت : ثعجب مکن که چرا می خندم من دیگر ان زن سابق نیستم ! بس بود هر چه تو قاه قاه خندیدی و من های های گریستم !......

تازه حرفش را تمام کرده بود که یک باره قطره اشکی سرگردان ،در گوشه ی چشمش لنگر انذاخت ؟ با طعنه گفتم کبنا بود گریه نکنی؟. پس این قطره اشک چیست ؟ اشک را با دست پاک کرد و فیلسوفانه گفت: این قطره اشک نیست! نقطه است ! میفهمی نقطه

این اخرین نقطه ایست که با آخرین جمله ی آخرین فصل کتاب ایمانم به عشق مردان بر جای گذاشتم. من دیگر به هیچ چیز مردان جز به یک پارچگییشان در نامردی ایمان ندارم!...............................................................................................

خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است چه رنجی میکشد انکس که انسان است و از احساس سر شار است

می بینم
     تو را . . .
               با آن همیشه خسته - چشمانت -
و تنهایی دلگیری
که تو سر می نهی بر دست
                  چه غمگین و غریبانه
و دنیایی پر از پرواز رویاها
چه می بالم به خود
            وقتی که رویایم
برای دیدنم تو خوب می خندی
                   نمی ترسی
و پرواز دلم تا رویش قلبت
                - چه رویاییست این دنیا -
چه خوبست رویای تمام روزهای من
و بارانی که می بارد . . .
                   بروی چشم و موهایم . . .
و دستانی که می جوید
               و می گیری
                       دستانم.
تو را آنگونه می خواهم
              همانند همان روزهای بارانی
و چشمانی که از شوقت
               برون آید
                    ز آن چندین و چند تا
                                 خوب مر وارید .
تو را آنگونه می خواهم
که وقت رفتنت چند بار برگشتی
به چشمانم که می پایید . . .
                    می گفتی :
چه می گفتی ؟
چه می گفتی ؟
نمی دانم
      فقط آنگونه می خواهم تو را
                        با آخرین پرواز قلبت تا تمام کودکی هایم
و شوقی که درون خانه ی قلبت نگه داری
و دریایی که می دانم ،
                درون چشم خود تا بی نهایت پاس می داری .
تو را آنگونه می خواهم ،
                تو را آنگونه که هستی
                               تو را آنگونه که با تو می یابم.
من
تو را آنگونه می خواهم .

مضرات امتحانات : افزايش بار علمي به طور نا خواسته ! كمبود شديد خواب و كاهش زمان لالا از هفت ساعت به هفت دقيقه ! رواج فرهنگ غلط پاچه خاري ! براي معلمان ! افزايش خشونت عليه حيوانات (خر زني !!!) چپ و چول شدن چشمها بر اثر روش هاي غلط تقلبي ! سردرد حاصل از تمركز شديد براي يافتن راههاي مدرن تقلب! افزايش ادب به طور چشمگير براي گرفتن جزوه از هر كس و نا كسي !!! و ديگه خودتون اينكاره ايد و ميدونيد ديگه ...!!!!! فوايد اندك امتحانات : نوشيدن انواع قهوه هاي مرغوب

تو پاییز پریشم کردی ای گل

پریشان تر ز پیشم کردی ای گل

به شهر عاشقان تنها شدم من

غریب شهر خویشم کردی ای گل

 

                                                  به شب فانوس بام تار من بود

                                                گل ابی به گندمزار من بود

                                                اگر با دیگران تابیده امروز

                                                همه دانند که روزی یار من بود        

                           

 

دل من نه مرد ان است که به دشمنش سپاری